جواهرده
  فهرست صفحه:
 موقعیت و تاریخچه
 الگوی معیشت و سکونت
 جاذبه های گردشگری
 دسترسی و نقشه
صفحه اصلی استان
روستای جواهرده از توابع بخش مركزی شهرستان رامسر با مختصات جغرافیایی 50 درجه و 28 دقیقه طول شرقی و 36 درجه و 52 دقیقه عرض شمالی، در 25 كیلومتری جنوب غربی رامسر و 280 كیلومتری ساری قرار دارد.
این روستای کوهستانی و ییلاقی از شمال به كوه وژك، از غرب به كوه سرخ تله كش، از جنوب به كوه سه برارك رجه و از شرق و جنوب شرقی به روستاهای فلیدم و سلمل محدود می‌شود و از سطح دریا 2000 متر ارتفاع دارد.
آب و هوای این روستا معتدل است و زمستان‌های سرد و طولانی و تابستان‌هایی معتدل و مرطوب دارد. میانگین بارندگی سالانه آن 983 میلی‌متر گزارش شده است.
روستای جواهرده در گذشته جورده به معنی ”بالاده“ یا بنا بر روایتی دیگر زنی به نام جواهر، حاكم منطقه بوده است و نام روستا از نام او برگرفته شده است. یا شاید نام جواهرده از زیبایی فوق‌العاده طبیعت و معماری این روستا نشأت گرفته است.
روستای ییلاقی و كوهستانی جـواهرده، مـورد تـوجه جـلگه‌نشینان بوده است. خانه‌ها و محله‌های قدیمی، گورستان گبری، آثار مکشوف هزار ساله و بنای تاریخی مسجد آقا سعید (مربوط به 700 سال قبل)، مسجد حاجی میرزا و مسجد سكینه آبجی (مربوط به قرن هشتم) نشانه‌های تاریخی و قدمت دیرینه روستای جواهرده می‌باشند.
مردم روستای جواهرده، به زبان گـیلكی سـخن مـی‌گویند، مـسلمان و پـیرو مـذهب شیعه جعفری هستند.

 

فهرست صفحه
 
خانه روستایی - جواهرده
خانه روستایی

 براساس سرشماری سال 1375، روستای جواهرده 710 نفر جمعیت داشته است که در سال 1385 به حدود 1500 نفر افزایش یافته است. جمعیت این روستا، در فصول مساعد سال به چند برابر جمعیت زمستانی آن افزایش می‌یابد.
درآمد اكثر مردم روستا، از فعالیت‌های زراعی، باغداری و دامداری تأمین می‌شود. گروهی از مردم در امور خدمات گردشگری و صنایع دستی اشتغال دارند.
زارعت روستای جواهر ده به صورت دیم است و گندم و جو  محصول عمده آن است. شرایط مساعد اقلیمی موجب رونق باغداری روستا شده و میوه‌های فندق، سیب، گلابی، گردو، پرتغال و نارنگی در آن به عمل می‌آید.
پرورش گوسفند و گاو در روستا متداول است و انواع فرآورده‌های دامی در آن تولید می‌شود. پرورش طیور خانگی، زنبور عسل و تولید صنایع دستی نیز رواج دارد.
روستای كوهستانی جواهرده، بافت مسكونی متمركزی دارد. چشم‌اندازهای جنگلی، كوچه‌های باریك و پیچ درپیچ، خانه‌های زیبای قدیمی و سقف‌های شیروانی، جذابیتی ویژه به آن بخشیده است.
تنگدره، محله سادات علوی، مك محله و جولاخیل، محلات قدیمی این روستا هستند. نام محلات از نام فامیل‌های مشهور ساکن در آن‌ها برگرفته شده است. بیشتر خانه‌های قدیمی در بخش مرکزی روستا قرار دارند و در دو طبقه با ایوان‌های كوچك ساخته شده‌اند. اتاق‌های طبقه پایین معمولاً به عنوان انبار، محل طبخ غذا و محل سکونت زمستانی افراد خانوار استفاده می‌شوند، اتاق‌های طبقه بالا در تابستان‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرند.
معماری خانه‌های جدید نیز مانند خانه‌های قدیمی است و در ساخت آن‌ها از مصالح آجر، سیمان، بلوك، تیرآهن و گچ استفاده شده است. سقف بیشتر خانه‌ها، شیروانی است و سقف برخی از خانه‌های قدیمی لت كوبی شده است.
در حاشیه روستا، خانه‌‌های ویلایی جدید ساکنین فصلی روستا احداث شده است.


فهرست صفحه
 

برخی از جاذبه‌های طبیعی روستا عبارتند از:

جنگل‌های هیركانی
، که با گونه‌هایی از قبیل راش، ممرز، شاه بلوط، انواع شمشاد، مازون، آزاد، توسكا، ملچ و اقاقیا به جنگل‌های نایاب و ذخیره‌گاه تبدیل شده‌اند. این جنگل‌های شگفت‌آور مناظر منحصر به فردی دارند و واجد اهمیت اکوتوریستی می‌باشند.

كوه‌های
خش چال، وژك، سرخ تله كش، سه برارك وجه در اطراف روستا و كوه معروف سماموس، با چشم‌اندازهای بی‌نظیر، فضاهای مناسبی را برای کوهنوردی و ورزش‌های طبیعت گردی به وجود آورده‌اند.

چشمه‌های
داخل و پیرامون روستا شامل؛ شیخ خان، تاك سر، سلیمان، آب بن، كوه كین، آب علی و برتل، با حواشی بسیار زیبا، جلوۀ گردشگری ویژه‌ای به روستا بخشیده‌اند. مظهر چشمه آبعلی بعد از احداث جاده جواهرده بهسازی شده و مورد استفاده مداوم مردم قرار می‌‌گیرد.چشمه برتل در ارتفاعات كهبن یا سرخ تله كش، در غرب روستا قرار دارد و با چند چشمه پرآب دیگر، رودخانه سفید آبكش را تشكیل می‌دهند. در مسیر این رودخانه در گذشته، چندین آسیاب آبی وجود داشته كه امروزه تنها یكی از آن‌ها باقی مانده است. آبشارهای متعدد و زیبایی نیز، در مسیر این رودخانه به وجود آمده‌اند و جذابیت ویژه‌ای به مسیر آن بخشیده‌اند.

آثاری از دیوار سنگی
قلعه وانمذی،  در 6 كیلومتری شمال روستا به جا مانده است که هنوز مداركی از تاریخ و دوره ساخت آن به دست نیامده است.
مجسمه شیرسنگی بزرگی بر روی تپه‌ای بلند، رو به روستای ”سلمل“ به جا مانده است.

مساجد
حاجی میرزا و سكینه آبجی قدمتی ششصد ساله دارد. مسجد آقا سعید كه بنای آن به 700 سال پیش مربوط می‌شود، سرستون‌ها، تیرها، سقف و منبرچوبی مشبك و بسیار زیبایی دارد. بقعه امامزاده سید حسن در چاك دشت و بقعه امامزاده سید فاضل و سید فضل در زرواك از دیگر بناهای زیارتی منطقۀ جواهر ده می‌باشند.

گورستان گبری
به دوره پیش از اسلام تعلق دارد و در فاصله 2 کیلومتری روستا و در دامنه كوه وژك، واقع شده است. گورستان سرخ قله که به دوره قبل از اسلام و گورستان قدیمی قبل و بعد از اسلام در لپاسر از دیگر آثار باستانی روستاست. خانه‌های قدیمی میررضایی، لاریجانی و پروانه با معماری سنتی بسیار زیبا از آثار تاریخی و دیدنی روستای جواهرده محسوب می‌شوند.

مردم روستای جواهرده اعیاد مذهبی قربان، غدیر و فطر را گرامی می‌دارند. در ایام محرم و وفات و شهادت ائمه به سوگواری می‌‌پردازند. عید نوروز، چهارشنبه سوری، شب یلدا و سیزده بدر را با تشریفات خاصی برگزار می‌کنند. مراسم محلی شیلان، پیربابو، جشن تیرماه سیزده شو و جشن مرتب كردن مسجد آدینه نیز در روستا برگزار می‌شود.

استفاده از
موسیقی، رقص و آوازهای محلی مانند قاسم‌آبادی با همراهی سازهای لـَلِه وا و ساز دهنی در  جشن‌ها و مراسم عروسی روستا رواج دارد.

پوشاک
غالب افراد کهنسال روستا، لباس محلی است. مردان روستا شلوار، پیراهن، نیم تنه و كلاه می‌پوشند و زنان نیز، از دامن‌های بلند و پرچین، نیم تنه، پیراهن، پیژامه و روسری استفاده می‌كنند. لباس‌های محلی زنان در طرح‌ها و رنگ‌های شاد تهیه می‌شوند.

صنایع دستی
روستای جواهر ده شامل نمدمالی، آهنگری، مسگری، چادربافی، کوزه گری، چادرشب بافی، شولا، سفره، چوخا، جوراب پشمی، خراطی و سفالگری است.

انواع
غذاهای محلی روستای جواهرده شامل میرزا قاسمی، ترش تره، كباب‌ترش، سیرواویج، بادمجان قلیه، كماج، شیرین تره، پلاسرتره، باقلاقاتق، گرماست، باقلی شور، نان‌ها و شیرینی‌های محلی است.

دسترسی
: این روستا از طریق شهر رامسر قابل دسترسی و جاده‌ای آسفالت و مناسب دارد. این جاده یکی از زیباترین جاده‌های روستایی شمال کشور است.

 

فهرست صفحه
 

 

 

 

 

 

 

 

 

2012© نشریات دیوان
كليه حقوق براي نشریات دیوان محفوظ است.
نشریات دیوان